5.1 Dasar Malaysia Tentang Hal Ehwal Serantau Dan Dunia

Pendahuluan

          Kesemua Negara di dunia mempraktikkan premis tersebut dalam penggubalan dasar luar hubunganya dengan Negara lain. Bagi Malaysia,amat penting agar usaha serta langkah yang kita ambil adalah berpandukan objektif menjamin keselamatan serta kemakmuran Negara dan juga menentukan keamanan di rantau Asia Tenggara terus berkekalan. Harus ditekankan bahawa kepentingan Negara kita sebenarnya amat meluas dan tidak hanya tertakluk kepada isu keamanan dan keselamatan semata-mata bahkan melibatakn juaga kegiatan ekonomi Negara.

Menyedari betapa pentingnya Negara terus maju dan produktif,kerajaan mengamalkan dasar ekonomi terbuka dan bercorak antarabangsa. Sektor pembuatan merupakn tunggak utama ekonomi Negara dan kebanyakan barangan yang dihasilkan adalah untuk dieksport. Sebagai sebuah Negara dagang,Malaysia perlu menjalin hubungan baik dengan dunia luar.

Kedaulatan Negara merupakan tunggak utama sistem perhubungan  antarabangsa. Oleh itu,pengendalian dasar luar Negara perlulah bercerminkan keadaaan yang sedemikian rupa. Justeru,Malaysia lantang menyuarakan idea di persada antarabangsa. Malaysai juga berkerjasama dengan Negara-negara dunia lain dalam usaha mengutarakan kedudukan kita berasaskan kepentingan Negara.

Objektif Dasar Luar Negara

Secara ringkas, Objektif-objektif dasar luar Negara antara lain adalah untuk menjaga, mempertahankan dan memajukan kepentingan Malaysia di arena antarabangsa. Mempertahankan prinsip menghormati kemerdekaan dan kedaulatan wilayah melalui dasar tidak campur tangan dalam hal ehwal dalaman Negara lain. Menangani perkembangan dan cabaran politik,ekonomi keselamatan dan sosial pada peringkat antarabangsa. Mempertahankan dan memajukan hak kepentingan dan inspirasi Malaysia dalam semua bidang. Memupuk hubungan baik serta meningkatkan kerjasama dengan negara-negara lain.

Peranan Kementerian Luar Negeri

     Kementerian luar negeri ialah sebuah agensi kerajaan yang diberi mandat dan tanggungjawab untuk mengendalikan hubungan luar Malaysia dengan Negara-negara asing. Ini merangkumi perkara-perkara berhubung dengan hubungan politik,hal ehwal keselamatan serta promosi sosial dan kebudayaan. Kementerian ini dipertanggungjawabkan untuk menepati objektif-objektif tersebut,menguruskan hubungan dua hala,hubungan serantau dan pelbagai hala dengan Negara-negara asing dan pertubuhan-pertubuhan antarabangsa. Hubungan ini merangkumi bidang politik,ekonomi dan kebudayaan. Mempromosi pelaburan dan perdagangan dengan Negara-negara asing. Mengendalikan aktiviti-aktiviti sokongan termasuk perkhidmatan,pentadbiran am,kewangan,kaunselor,keselamatan dan komunikasi.

    Misi kementerian luar negeri adalah melindungi dan memajukan kepentingan Malaysia dan menyumbang ke arah suatu komuniti antarabangsa yang adil dan saksama melalui amalan diplomasi proaktif.

 5.1.1  Peranan ASEAN

          ASEAN telah ditubuhkan pada 8 Ogos 1967, apabila beberapa buah negara termasuk Malaysia menandatangani deklarasi penubuhan Asean di Bangkok. Pengisytiharan ini telah ditandatangani oleh Timbalan Perdana Menteri Malaysia, Tun Abdul Razak Hussein, Menteri Luar Indonesia, Dr. Adam Malik, Menteri Luar Thai, Thanat Khoman, Setiausaha Luar Filipina, Narciso Ramos, dan Menteri Luar Singapura, S.Rajaratnam. Pada dasarnya, Asean mempunyai matlamat yang sama dengan ASA. Ia bertujuan untuk mewujudkan kerjasama yang lebih erat di kalangan Negara anggota dalam bidang ekonomi dan lain-lain. Namun peranan Asean telah berkembang lebih daripada itu. Hubungan diplomatik yang pada asalnya hanya melibatkan tiga buah Negara dalam ASA kini telah berkembang menjadi 10 buah Negara.

          Pada tahun 1984, keanggotaan ASEAN telah bertambah dengan kemasukan negara Brunei Darul Salam pda 7 Januari 1984, Vietnam pada 28 Jualai 1995, Laos dan Myanmar pada 23 Julai 1997 dan akhir sekali Kemboja sebagai ahli ASEAN yang terakhir telah memenuhi misi penubuhan ASEAN pada tahun 1967 di Bangkok iaitu mahu menjadikan ASEAN 10 berjaya dan seterusnya membawa negara-negara di Asia Tenggara kepada satu era yang lebih maju dari segi sosio-ekonomi, politik dan keselamatan serantau.

Walaupun matlamat awal penubuhan ASEAN ialah untuk meningkatkan kerjasama dalam bidang sosial dan ekonomi namun sejak awal penubuhan ASEAN iaitu pada tahun 1967 sehingga tahun 1974 banyak menyentuh tentang bentuk rundingan dan juga kerjasama serantau terutama dalam persoalan politik serantau. Dengan kejatuhan Vietnam Selatan kepada komunis pda tahun 1975 dan diiikuti dengan pencerobohan terhadap kemboja pada tahun 1978 merupakan cabaran yang besar terhadap ASEAN untuk mengorak langkah dalam menangani masalah ini. Oleh itu, satu persidangan di antara ketua-ketua negara ASEAN buat pertama kalinya telah diadakan di Bali, Indonesia pada bulan Februari 1976.

Pertemuan pertama selepas sembilan tahun penubuhan ini telah berjaya menghasilkan dua dokumen yang berkaitan iaitu Perjanjian Persahabatan dan Kerjasama di Asia Tenggara dan Deklarasi Kerukunan ASEAN. Kedua-dua kesetiaan ini adalah memberi tumpuan kepada kestabilan politik serantau seperti usaha membendung ancaman komunis , campurtangan kuasa-kuasa luar selain daripada  menyelesaikan masalah dalaman ASEAN sendiri.  Dengan menwujudkan beberapa kerjasama politik ASEAN seperti pelancaran konsep ZOPFAN, ARF dan Keselamatan serantau menyebabkan negara ASEAN terselamat dari pencabulan hak oleh negara dunia pertama.

Semasa Tun Abdullah Ahmad Badawi menjawat jawatan perdana menteri, beliau telah menggariskan tiga pendekatan baharu Malaysia bagi meningkatkan kerjasama ekonomi dengan ASEAN secara lebih berkesan supaya dapat menjamin rantau ini kekal dinamik dan terus menarik di Sidang Kemuncak ASEAN di Laos tak lama dulu. Tiga pendekatan itu adalah menruskan integrasi ekonomi secara meluas, mengembangkan rangkaian dengan Negara-negara rakan dagang, mempromosikan inisiatif pembangunan serantau.

5.1.2 Peranan Pertubuhan Negara-Negara Islam (OIC)

          Pertubuhan Persidangan Islam (OIC) ditubuhkan pada 25 September 1969 (12 Rejab 1389H) bersempena Persidangan Dunia Islam pertama di Rabat, ibu negara Maghribi ketika memuncaknya serangan ganas terhadap Masjid Al-Aqsa oleh puak  Zionis. Tindakan biadab puak Zionis itu mendorong para pemimpin Islam menubuhkan sebuah pertubuhan antarabangsa bagi memperjuangkan kepentingan umat Islam dalam segenap bidang di seluruh dunia.

          Matlamat utama OIC adalah  untuk menggalakkan keeratan antara ahli negara-negara Islam  bagi menyelaras kerjasama antara negara ahli dalam bidang ekonomi, sosial, budaya, saintifik, dan bidang-bidang lain bagi berusaha untuk menghapuskan perbezaan rasial dan diskriminasi dan menentang kolonial dalam semua bentuk dan untuk menyokong semua Muslim dalam usaha mereka mempertahankan maruah, kebebasan dan hak negara, membina jambatan antara jurang perbezaan budaya dunia.

    

Peranan Malaysia dalam OIC

          Tunku Abdul Rahman menjadi Setiausaha Agung OIC yang pertama. Malaysia juga menjadi perantara menyelesaikan perang Iran-Iraq.Sumbangan Malysia seperti memberi sokongan kepada Palestin dalam perjuangan menentang Israel. Malaysia diberi kepercayaan menjadi tuan rumah persidangan OIC. Menganjurkan persidangan menentang pengganas di kalangan negara Islam. Memberi tawaran biasiswa kepada pelajar OIC untuk belajar di Universiti Islam Antarabangsa Malaysia (UIAM). Mengesyorkan penggunaan dinar emas di kalangan negara Islam dalam urusan perdagangan.

Pinjaman daripada Bank Pembangunan Islam sangat berguna bagi melaksanakan projek-projek pembangunan untuk kepentingan rakyat. OIC memberikan bantuan kepada Malaysia untuk menubuhkan UIAM. Malaysia mendapat penghormatan daripada negara-negara anggota kerana amat serius memperjuangkan hak dan kebajikan negara-negara Islam.

5.1.3 Peranan KOMENWEL

Pertubuhan Negara-negara Bekas Jajahan British (KOMENWEL)

Pertubuhan ini dibentuk pada tahun 1931. Pertubuhan ini dianggotai oleh  negara bekas tanah jajahan Britain yang merdeka. Anggota pertubuhan ini diantara 54 negara maju dan negara sedang membangun. Sekretariat Komanwel ditubuhkan pada tahun 1965, manakala  beribu pejabat ditubuhkan di London.Pertubuhan ini dapat  membina semangat setia kawan dan mewujudkan kerjasama dalam pelbagai bidang. Selepas merdeka, negara Komawel membantu Malaysia memelihara keamanan dan kedaulatan negara menyekat perjuangan PKM. Secara rasminya, perjanjian pertahanan dengan Britain, Australia dan New Zealand, Negara-negara ini menjanjikan bantuan jika diserang oleh mana-mana pihak. Malaysia juga telah mendapat sokongan oleh Negara-negara maju dalam Komanwel umpamanya pemberian status Skim Keutamaan Am (GSP) bagi barang Malaysia. Dengan adanya skim ini, cukai barangan Malaysia akan direndahkan dan secara tidak lansung akan meningkatkan persaingan barangan Malaysia dengan barangan Negara lain di pasaran luar.

5.1.4 Peranan NAM

          Matlamat NAM ialah Mengekalkan keamanan dunia. Nam Tidak menyokong blok barat atau blok komunis. Nam juga Mengelak campur tangan asing dalam hal ehwal sesebuah Negara. Menyelesaikan sebarang pertelingkahan antara negara melalui perundingan dan persefahaman.
Nam menghormati hak asasi manusia. Nam Membela kepentingan negara sedang membangun.

 Nam juga Membela isu Palestin. NAM juga melaksanakan kerjasama ekonomi. Matlamat lain ialah membincangkan isu Antartika dan Cadangan menghapuskan dasar apartheid di Afrika Selatan. Pada bulan Februari, Malaysia diberi penghormatan menjadi tuan rumah persidangan. Malaysia kini ialah Pengerusi Sidang Kemuncak NAM ke-13 sehingga tahun 2006 dengan 114 buah negara anggota, iaitu 2/3 daripada jumlah keanggotaan Pertubuhan Bangsa-bangsa Bersatu (PBB).

Peranan Malaysia Dalam NAM

          Dalam Sidang Kemuncak Ketujuh di New Delhi 1987, Malaysia telah membuat beberapa usul bagi menjaga kepentingan negara-negara sedang membangun. Mereka membincangkan isu Palestin, kerjasama ekonomi dan isu Benua Antartika. Dalam Sidang Kemuncak Kelapan di Harare(Zimbabwe) 1988, Malaysia mengemukakan cadangan penghapusan dasar Apartheid di Afrika Selatan. Malaysia diberi penghormatan sebagai Naib Presiden dalam Sidang Kemuncak NAM di Belgrade. Malaysia dilantik sebagai ahli Kumpulan 16 yang membincangkan isu kerjasama politik negara anggota.

Malaysia menjadi tuan rumah kepada sidang kemuncak NAM yang ke -13 pada tahun 2003.Antara sumbangan yang terbesar  Malaysia sumbangkan ialah membawa masuk Timur Leste dan Pulau Catalina  ke dalam NAM. Deklarasi Kuala Lumpur menegaskan tentang usaha menghidupkan NAM dan pernyataan bersama tentang kedudukan Palestin dan serangan Amerika Syarikat terhadap Iraq.

5.1.5  Peranan Bangsa-Bangsa Bersatu (PBB)

          Pertubuhan ini telah ditubuhkan secara rasmi tahun 1945. Ibu pejabat terletak di San Francisco (asal) berpindah ke New York pada tahun 1946. Pada peringkat awal pertubuhan, hanya 51 buah anggota telah menyertai. Pada tahun 2002, anggota pertubuhan ini telah meningkat kepada 189 buah anggota.Malaysia menyertai PBB pada 17 September 1957 selepas mencapai kemedekaan. Negara anggota perlu akur dengan Piagam PBB iaitu satu perjanjian antarabangsa yang menggariskan prinsip-prinsip asas hubungan antarabangsa.

          Malaysia juga telah dipilih menjadi pemimpin ICDTT, iaitu agens antarabangsa yang ditugaskan untuk membanteras penyalahgunaan dadah. Selain memberikan pandangan, cadangan atau teguran kepada badan dunia ini, Malaysia juga terlibat dalam melaksanakan dasar PBB seperti menghantar pasukan pengama di Congo (1961), Somalia (1995), Bosnia (1996) dan sempadan Iran-Iraq (1990). Kemasukan Malaysia ke PBB telah mendatangkan banyak faedah. Contohnya, WHO telah banyak membantu penyelidikan dan peningkatan taraf hidup rakyat, FAO membantu pengeluaran makanan, manakala UNESCO telah memajukan sistem pendidikan Negara.

5.2  Konsep Pembangunan Dan Alam Sekitar

5.2.1 Menjelaskan Konsep Pencemaran Dan Pemuliharaan Alam Sekitar

Pendahuluan

           Alam sekitar yang berkualiti menyumbang kepada usaha meningkatkan produktiviti dan pertumbuhan ekonomi jangka pendek dan jangka panjang. Beberapa mekanisme institusi dan program dilaksanakan untuk mengatasi pencemaran alam sekitar dan memulihara sumber asli melalui berbagai program Bangsa-Bangsa Bersatu (UNCED). Malaysia tidak ketinggalan memainkan peranan yang penting dalam pembangunan dan pemuliharaan alam sekitar.

          Malaysia mengambil berat tentang pemeliharaan dan pemuliharaan alam sekitar bagi memastikan pembangunan yang mantap,mekanisme ekonomi yang positif dilaksanakan. Strategi ini disokong oleh undang-undang yang dikuatkuasakan dengan tegas dan adil. Langkah-langkah ini menggalakkan sektor swasta menerima pakai dan membangunkan teknologi bercirikan kecemerlangan kualiti alam sekitar.Tegasnya pembangunan dan diteruskan tanpa mencemar kualiti alam sekitar.

          Kelemahan-kelemahan seperti garis panduan dan pendekatan pemuliharaan alam sekitar yang kurang jelas ditangani bagi mengelakkan pencemaran dan kemerosotan kualiti alam sekitar seperti hakisan tanah,pencemaran air dan udara.

Pemeliharaan Dan Pemuliharaan Kualiti Alam Sekitar

          Pencemaran dan kemrosotan kualiti alam sekitar akan menyebabakan kesan yang negative bukan sahaja terhadap kesihatan mausia tetapi juga kemajuan ekonomi Negara. Kepentingan kualiti alam sekitar terhadap manusia terbukti melalui penyelidikan dan kajian dalam dan luar Negara. Dalam beberapa penyelidikan di abad ni pengkaji mendapati bahawa jika manusia tidak menjaga dan memulihara alam sekitar bagi mengelakkan kesan-kesan negatif, kualiti kehidupan manusia akan merosot akibat perbuatan manusia sendiri amnya, Ini kerana walaupun kemajuan fizikal dipertingkatkan namun akibat kelalaian, kerakusan dan sifat suka membelakangkan undang-undang, manusia akan hilang sedikit demi sedikit nikmat alam yang indah dan udara yang bersih. Umumnya, jika keadaaa demikian berterusan, makhluk di bumi ini akan terus mengalami kesan-kesan buruk, seperti pencemaran alam sekitar.

5.3 Konsep Pembangunan Insan

5.3.1  Sistem Pendidikan

Sistem pendidikan di Negara ini telah wujud sejak zaman kegemilangan Empayar Melaka. Dengan kedatangan agama Islam ke Melaka pada abad ke-15, pendidikan zaman ini adalah berteraskan ajaran Islam. Perkara asas yang telah diajar ialah membaca Al-Quran dan kitab-kitab tentang agama Islam. Pendidikan agama ini dilaksanakan di surau-surau dan juga di madrasah. Bertitik tolak dari pendidikan awal ini maka lahirlah sistem pendidikan pondok di mana para pelajar yang mendalami ilmu agama tinggal di pondok (rumah kecil). Guru agama atau para ulama akan datang ke pondok-pondok ini untuk mengajar murid-murid mereka. Mata pelajaran yang disampaikan oleh guru-guru agama ini adalah ilmu Tauhid, Fiqh, Hadis, Nahu Saraf dan Tasauf. Bahasa Arab dan juga menulis jawi telah diajar di sekolah pondok. Pada tahun 1511, selepas Portugis menawan Melaka, pendidikan berasaskan agam Kristian mazhab Roman Katholik telah diperkenalkan oleh Pihak Portugis.

          Apabila Melaka jatuh ke tangan Belanda, mereka memperkenalkan pula ajaran Kristian mazhab Protestan. Sistem pendidikan Inggeris telah diperkenalkan di Tanah Melayu apabila Negara ini dikuasai oleh British. Pada zaman pemerintahan British adalah tidak seimbang dan menerusi sistem ini mereka telah mewujudkan empat jenis persekolahan iaitu Sekolah Melayu, Sekolah Inggeris, Sekolah Cina, dan Sekolah Tamil.

Perkembangan Sekolah Inggeris                   

          Sekolah-sekolah Inggeris yang terawal telah dibuka dan ditadbirkan oleh mubaligh-mubaligh Kristian, iaitu Mazhab Angilican, Roman Katolik, dan Methodist.  Sekolah Inggeris yang pertama di Tanah Melayu ialah Penang Free School. Sekolah ini telah didirikan pada tahun 1816 oleh Rev. R.S.Hutchings , seorang mubaligh Kristian Angilican di Pulau Pinang. Bermula dari sekolah rendah dan telah dinaik taraf pada tahun 1920-an kepada sekolah menengah. Sekolah ini dinamakan “Free” kerana ia menerima pelajar-pelajar dari semua bangsa dan agama. Pada tahun 1862, Melaka Free School telah didirikan manakala pada tahun 1834, Singapore Free School pula telah didirikan. Pada tahun 1863, sekolah ini telah ditukar namanya kepada Raffles Institution.

          Sebuah sekolah Inggeris khusus untuk keluarga Diraja dan pembesar-pembesar negeri telah dibina pada tahun 1890 dan dinamakan Sekolah Raja. Mata pelajaranya adalah berteraskan sistem pendidikan di Britian.Apabila Victoria Institution dibuka pada tahun 1893 maka Sekolah Raja telah ditutup pada tahun berikutnya iaitu pada tahun 1894.

Sekolah Mubaligh

          Penglibatan mubaligh-mubaligh Kristian dalam sistem pendidikan di Negara ini telah bermula dari zaman penjajahan Portugis di Melaka. Selepas Tanah Melayu jatuh ke tangan British, golongan mubaligh telah memainkan peranan utama dalam perkembangan sistem pendidikan di Negara ini. Mereka terdiri dari golongan Anglican, Roman Katolik dan Methodist. Selain dari Free School, mubaligh Anglican juga telah mendirikan Bukit Bintang Girl School dan St.Mary. Pada tahun 1897, mubaligh Methodist telah mendirikan Sekolah Anglo-Tamil di Kuala Lumpur. Sekolah ini kemudianya telah ditukar nama kepada Methodist Boys School.

          Manakala sekolah Cina yang ditadbir oleh mubaligh Methodist dikenali sebagai Anglo-Chinese School (ACS). Sekolah-sekolah ini telah dibuka di Kapar, Teluk Intan, Setiawan, Klang dan Seremban. Mubaligh Roman Katolik pula terkenal dengan penubuhan sekolah-sekolah Convent untuk murid-murid perempuan dan Sekolah Saint untuk murid-murid lelaki. Sekolah-sekolah mubaligh yang ditadbirkan oleh agama Kristian mempunyai ciri-ciri iaitu untuk mengembangkan agama Kristian dan ilmu Bahasa pengantar, mendapat bantuan dan sokongan daripada Kerajaan British, Melayu seramai 2090 orang dan mewajibkan murid-murid bukan beragama Islam mengikuti pelajaran agama Kristian.

          Pada keseluruhanya orang Melayu tidak berminat untuk menghantar anak-anak mereka ke sekolah mubaligh. Mereka curiga bahawa anak-anak mereka akan dipengaruhi oleh agama tersebut.

Perkembangan Sekolah Cina

          Perkembangan dan kemajuan sekolah-sekolah cina di Tanah Melayu adalah dibiaya oleh masyarakat cina sendiri. Kerajaan British tidak menghulurkan apa-apa bantuan dalam perkembangan sistem pendidikan . Sekolah-Sekolah ini menggunakan dialek kaum masing-masing iaitu Kantonis, Hokkien, Hakka dan lain-lain. Sistem pendidikan aliran Cina ini terbahagi kepada tiga peringkat iaitu Sekolah Rendah yang meliputi tempoh enam tahun, Sekolah Menengah Rendah (Junior Middle Three) meliputi tempoh tiga tahun dan juga Sekolah Menengah Atas (Senior Middle Three) meliputi tempoh tiga tahun.

          Sekolah Menengah Cina yang pertama didirikan di Tanah Melayu ialah di Singapura. Sekolah ini telah didirikan pada tahun 1913. Pada tahun 1920, penggunaan Bahasa Mandarin atau Kuo Yu dilaksanakan. Bantuan kewangan, membina sekolah dan melantik nazir sekolah telah dilaksanakan oleh Kerajaan British bagi mengawal mutu pendidikan sekolah-sekolah Cina. Pada tahun 1920, Kerajaan British telah meluluskan Enakmen Pendaftaran sekolah-sekolah Cina. Bagi mengawal perkembangan Sekolah Cina, Kerajaan British telah mengambil langkah memperkenalkan Bahasa Inggeris, Bahasa Melayu dan sukatan pelajaran baru yang bercirikan tempatan.

Perkembangan Sekolah Tamil

          Sekolah-sekolah Tamil telah didirikan oelh pemilik-pemilik lading itu sendiri. Sekolah Tamil terawal telah didrikan di Pulau Pinang pada tahun 1816. Sekolah ini ditutup kerana tidak mendapat sambutan. Pada tahun 1850, sekolah Anglo Tamil telah didrikan di Melaka tetapi hanya bertahan selama sepuluh tahun. Pada tahun 1859, sebuah lagi Sekolah Tamil iaitu Sekolah ST. Francis Xavier Malabar telah dibuka di Singapura.

          Mereka menamatakan pelajaran di peringkat rendah dan bekerja sebagai buruh di estet-estet. Pada tahun 1911, Kerajaan British telah menguatkuasakan Undang-undang Buruh. Pada tahun 1914, sekolah-sekolah Tamil telah didirikan di kawasan perbandaran yang mempunyai ramai penduduk kaum India. Sekolah Tamil Vivekananda adalah salah satu sekolah yang terkenal di Kuala Lumpur. Pada tahun 1930, nazir sekolah Tamil diwujudkan dan latihan untuk guru-guru Tamil yang diadakan bagi mengatasi kekurangan guru yang terlatih. Di sekolah, menggunakan Bahasa Tamil, Malayalam dan Telegu. Sekolah Tamil di Negara ini hanya terhad kepada peringakat rendah sahaja.

Pendidikan Teknik dan Vokasional

          Sejak awal abad ke-20,Kerajaan British telah memberi perhatian ke atas pendidikan Vokasional kepada Ornag Melayu. Pada tahun1900, pihak penjajah telah menjalankan kegiatan kemahiran kraftangan Melayu di Kuala Lumpur. Orang Melayu yang mahir dalam seni mengayam, menyulam dan mengukir telah diambil untuk mengajar sei kemahirn ini di sekolah-sekolah Melayu yag berhampiran dengan Kuala Lumpur. Pada tahun 1902, Sekolah Seni Tanah Melayu telah didirikan di Perak. Ini diikuti pula dengan penubuhan Sekolah Pertukangan, Sekolah membaiki enjin dan motor serta jahit-menjahit. Sekolah-sekolah ini telah dibuka di Kuala Lumpur, Perak, Johor dan Melaka.

          Pada tahun 1905, Sekolah Teknik Treacher telah didirikan di Kuala Lumpur bagi melatih pembantu teknik untuk bertugas dengan Jabatan Kerja Raya, Jabatan Ukur dan Kereta Api Tanah Melayu. Pada tahun 1923, sebuah pusat latihan pertanian telah ditubuhkan.Pada tahun 1972, pust latihan pertanian ini menjadi Universiti Teknologi Malaysia.

          Pada tahun 1905, pusat pengajian tinggi bidang perubatan telah didirikan di Singapura oleh Kerajaan British oleh desakan rakyat Tanah Melayu. Pusat ini dinamakan sekolah perubatan King Edward VII. Sekolah ini telah ditukar kepada kolej perubatan King Edward VII. Pada tahun 1929, Kerajaan British telah menubuhkan Raffles Collage di Singapura. Pada tahun 1949, pembentukan Universiti Malaya yang bertempat di Singapura atas gabungan Raffles Collage dan Kolej Perubatan King Edward VII.

Sistem Pendidikan di Sarawak

          Masyarakat di bumi Sarawak yang terdiri dari suku kaum Iban, Kelabit dan Melanau mempunyai pendidikan turun-temurun meliputi kemahiran bercucuk tanam, memburu, bertukang, kraf tangan dan adat resam. Masyarakat Melayu pula mendidik anak-anak mereka dengan didikan Agama Islam di sekolah-sekolah Agama. Pada zaman pemerintahan Raja Brooke, sistem pendidikan di negeri ini telah dijalankan oleh tiga golongan iaitu mubaligh Kristian, Kerajaan Brooke dan Masyarakat Cina.

          Pada tahun 1883, Mubaligh Kristian, Katolik telah mendirikan sekolah di Kuching dan Kanawit manakala mubaligh Angilican telah mendirikan sekolah di Sibu dan juga di Kuching. Semua sekolah ini menggunakan Bahasa Inggeris sebagai bahasa pengantar.

          Sekolah-sekolah Cina pula berkembang selepas Revolusi Cina pada tahun 1911. Kebanyakkan Sekolah Cina dibiayai oleh pendagang-pendagang Cina. Pada tahun 1940, Sekolah Kerajaan yang pertama untuk Kau  Iban telah didirikan. Pada awal tahun1941, sebuah Maktab Peguruan Melayu tekal didirikan di Negeri Sarawak.

Sistem Pendidikan Di Sabah

          Masyarakat Islam, mereka diberi didirikan agama dengan mengaji Al-Quran dan belajar tulisan jawi.Manakala masyarakat Dusun dan suku kaum lain, mereka telah diberi pendidikan mengenai adat resam nenek moyang mereka. Pada tahun 1881, mubaligh Roman Katolik telah mendirikan sekolah di Papar. Pada tahun 1883, sebuah sekolah lagi telah didirikan di Sandakan, iaitu Sekolah Rendah St.Mary. Pada tahun 1888, Mubaligh Protestan pula mendirikan sekolah di Sandakan, iaitu mendirikan Sekolah Convent untuk murid-murid perempuan di Sandakan.

          Kebanyakan sekolah menggunakan Bahasa Inggeris sebagai Bahasa pengantar. Di samping Bahasa Inggeris, Bahasa Cina dan Bahasa Dusun juga telah digunakan. Sebuah sekolah kebanggsaan aliran Cina telah didirikan di Jesselton. Sebuah sekolah Cina swasta telah dibina di Ladang Getah, Tawau. Sekolah ini menggunakan Bahasa jepun sebagai Bahasa pengantarnya.

Memperkasa Pembangunan Modal Insan

          Sebenarnya modal insan yan berkualiti merupakan factor penting dalam memastikan Negara mencapai Negara maju pada masa depan. Oleh itu, untuk memperkasa modal insan ini, kerajaan merencanakan agar aspek pendidikan diberi penekanan yang lebih. Dalam hal ini, beberapa langkah telah dijalankan antaraya adalah:

Memperkasa Sekolah Rendah Menengah

          Bagi memastikan pembangunan pendidikan mencapai objektifnya, pihak kerajaan melalui Kementerian Pelajaran Malaysia (KPM) telah menyediakan peruntukan yang besar untuk pembangunan pendidikan. Sejumlah RM30 Billion telah diperuntukkan melalui pelaksanaan Pelan Induk Pembangunan Pendidikan (PIPP). Peruntukan ini digunakan untuk pembangunan program sekolah cemerlang memartabatkan profesion penguruan dan merapatkan jurang pendidikan antara Bandar dengan luar Bandar. Untuk meningkatkan mutu dan kualiti sekolah-sekolah di Malaysia, sebanyak 60 buah sekolah kluster telah diwujudkan pada tahun 2008. Untuk itu juga sebanyak RM500 ribu akan diberikan kepada setiap sebuah sekolah kluster bagi membangunkan kegiatan kokurikulum, latiha serta pembelian peralatan untuk pembelajaran.

Pendidikan untuk Semua

          Tidak dinafikan bahawa pendidikan ialah hak semua individu. Hal ini bermakna, setiap orang perlu mendapat hak ini sekurang-kurangnya sekali seumur hidup mereka. Adalah menjadi tanggungjawab kerajaan sesebuah Negara untuk menyediakan kemudahan pendidikan kepada rakyatnya.

          Perkara terbaru yang diusahakan oleh kerajaan pada masa ini adalah untuk memansuhkan yuran di sekolah rendah dan menengah. Begitu juga Skim Pinjaman Buku Teks (SPBT) akan diberikan kepada semua pelajar tanpa mengira pendapatan isi rumah dan bilangan anak yang layak. Dengan adanya perbaharuan seperti ini, pendidikan di Malaysia kini sudah serratus peratus percuma sifatnya. Selain itu, para pelajar juga diseur agar bergiat aktif dalam kegiatan kokurikulum, badan beruniform, persatuan atau kelab di sekolah yang bertujuan membentuk sifat kepimipinan dan sahsiah pelajar.

Memartabatkan Profesion Keguruan

          Tidak dinafikan bahawa guru merupakan insan terbilang kerana perananya yang besar dalam mendidik anak bangsa hingga ke menara gading. Tanpa guru siapalah kita, tidak kiralah seseorang itu seorang jurutera, ahli ekonomi, penganalisis politik, ahli korporat, pengarah syarikat dan sebagainya. Pada asalnya mereka lahir atas didikan daripada seorang insan yang bergelar guru.

          Menyedari pentingnya peranan guru dalam pembangunan bangsa dan Negara, pihak kerajaan telah melaksanakan beberapa langkah bagi memertabatkan lagi profession perguruan. Antara langkkah tersebut adalah meningkatka elaun guru pendidikan khas daripada RM 100 kepada RM 250 ringgit sebulan, menaikkan kadar elaun guru ganti berkelulusan ijazah daripada RM 85 kepada RM 150 ringgit sehari, menyediakan elaun sebanyak RM 60 sejam bagi lepasan ijazah dan RM 50 sejam bagi lepasan diploma bagi guru yang mengajar Bahasa Cina dan Tamil dalam sekolah kebangsaan.

          Manakala guru-guru yang telah bersara juga tidak dilupakan oleh pihak kerajaan. Hal ini memandangkan pengetahuan dan pengalaman mereka wajar dimanfaatkan. Untuk itu, guru-guru yang bersara ini akan diamabil semula untuk berkhidmat sebagai guru ganti dan tenaga pengajar untuk guru pelatih.

Memantapkan Pengajian Tinggi

          Institusi Pengajian Tinggi di Malaysia bukan sahaja menyediakan pendidikan tinggi kepada anak-anak tempatan malahan juga kepada pelajar-pelajar dari luar Negara. Situasi ini menunjukkan sistem pendidikan tinggi di Malaysia telah mendapat pengiktirafan daripada pihak luar. Ekoran daripada ini, usaha telah dibuat bagi memartabatkan mutu sistem pendidikan di Negara ini.

          Pada 27 Ogos 2008,Pelan Strategik Pengajian Tinggi telah dilancarkan bagi mentranformasi sektor pengajian tinggi di Negara ini. Tujuanya adalah untuk melahirkan modal insan kelas pertama serta membangunkan Instisusi Pendidikan Tinggi bertaraf dunia. Justeru, sebanyak RM12 Billion diperuntukkan bagi melaksanakan pelbagai projek dan program. Antara program tersebut adalah meningkatkan aktiviti penyelidikan,pembangunan dan pengkomersosialkan di empat buah Universiti Penyelidikan, meningkatkan peruntukan kepada Universiti Teknologi Mara bagi mencapai sasaran 200,000

mahasiswa menjelang tahun 2010, menaik taraf serta memperluas Universiti Malaysia Kelantan, Universiti Darul Iman dan Universiti Pertahanan, menjenamakan semula Kolej Komuniti melalui penyediaan kursus pada peringkat diploma, menubuhkan kolej komuniti baharu dan menggiatkan kolaborasi dengan syarikat swasta.

Menaikkan Kadar Biasiswa

          Dewasa ini, ramai yang menyedari bahawa kos sara hidup semakin meningkat terutamanya di kawasan Bandar. Begitu juga dengan kos sara hidup pelajar sama ada yang belajar di dalam atau luar Negara. Untuk itu, pihak kerajaan telah menaikkan elaun sara hidup pelajardi semua peringkat pengajian tinggi termasuk kursus persediaan dan kursus Bahasa. Peningkatan elaun ini adalah antara 23 hingga 84 peratus dan kadar baharu ini berkuatkuasa mulai semester pertama sesi 2007. Kerajaan juga akan meningkatakan elaun sara hidup bagi pelajar-pelajar yang belajar di New Zealand, Australia, Mesir dan Korea Selatan.